Verbum

джаз, ✂, м.

Аркестр, які складаецца пераважна з духавых, ударных шумавых інструментаў і спевакоў-салістаў, а таксама прызначаная для такога аркестра музыка, якая спалучае ў сабе рысы еўрапейскай і афрыканскай традыцый.

• Іграе д.
• Іграць у стылі джаза.
• Аматары джаза.

|| прым. джазавы, ✂.

• Джазавая музыка.

джазіст, ✂, м.

Музыкант, які грае ў джазе.

|| ж. джазістка, ✂.

джаз-...

Першая частка складаных слоў са знач. які мае адносіны да джаза, напр. джаз-ансамбль, джаз-аркестр, джаз-музыка.

джала, ✂, н.

1. Колючая частка органа абароны і нападу ў пчол, вос, шэршняў і інш., а таксама раздвоены язык у ядавітых змей.

   • Д. пчалы.
   • Змяінае д.

2. Вастрыё колючага ці рэжучага інструмента, прадмета.

   • Д. косы.

3. перан. Пра што-н. вострае, з’едлівае.

   • Д. сатыры.

|| памянш. джальца, ✂.

|| прым. джальны, ✂.

джаліць, ✂; незак.

1. Пра насякомых, змей: раніць джалам, кусаць.

   • Пчолы джаляць.

2. перан. Раніць крыўднымі словамі, колкімі заўвагамі.

   • Колкія заўвагі джалілі яго, выводзілі з раўнавагі.

|| зак. уджаліць, ✂.

• Уджаліла змяя.

джгаць, ✂; незак. (разм.).

1. каго (што). Калоць, раніць джалам (пра насякомых, змей).

   • Авадні і сляпні джгалі няўмольна.

2. Хутка ісці або бегчы.

   • Лявон джгаў без аглядкі.

|| аднакр. джгануць, ✂ і джгнуць, ✂.

|| наз. джганне, ✂.

джоўль, ✂, м.

Адзінка энергіі, работы і колькасці цеплыні.

джунглі, ✂.

Густы непраходны лясны зараснік у балоцістых мясцовасцях трапічных краін.

• Закон джунгляў (перан. аб адкрытым самавольстве і насіллі).

|| прым. джунглевы, ✂.

джут, ✂, м.

Травяністая расліна, што разводзіцца пераважна ў Індыі, з валакна якой вырабляюць грубую тканіну, вяроўкі, канаты.

|| прым. джутавы, ✂.

джыгіт, ✂, м.

Умелы наезнік на асядланым кані (спачатку ў каўказскіх горцаў).

|| прым. джыгіцкі, ✂.