Verbum

а́мба, нескл., ж.

у знач. вык., каму (разм.). Канец, кончана, смерць, каюк.

• Бюракратыі а.!

амбі́цыя, ✂, ж.

1. Абвостранае самалюбства, ганарлівасць, фанабэрыстасць,

   • Кідацца ў амбіцыю (пакрыўдзіўшыся, выказваць незадавальненне, злавацца; разм.).

2. звычайна мн. Прэтэнзіі, дамаганні чаго-н. (неадабр.).

   • Нічым не абгрунтаваныя амбіцыі.

|| прым. амбіцыйны, ✂ і амбітны, ✂.

амбо́н, ✂, м.

Узвышанае месца ў царкве перад іканастасам, з якога чытаюцца пропаведзі.

|| прым. амбонны, ✂.

амбразу́ра, ✂, ж.

1. Адтуліна ў абарончым збудаванні; байніца.

2. Аконны або дзвярны праём (спец.).

|| прым. амбразурны, ✂.

амбро́зія, ✂, ж.

У грэчаскай міфалогіі: ежа багоў, якая падтрымлівала вечную маладосць і прыгажосць.

амбулато́рыя, ✂, ж.

Лячэбніца для прыходзячых хворых і аказання дапамогі дома.

|| прым. амбулаторны, ✂.

• Амбулаторнае лячэнне.