Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзйклмнопрстуўфхцчшэ.
абеёілнопуфшыя

амо́ній, ✂, м.

Не існуючае ў свабодным выглядзе злучэнне атамаў азоту і вадароду, якое валодае ўласцівасцямі металаў.

|| прым. амоніевы, ✂.

амо́рфны, ✂.

  1. Які не мае крышталічнай будовы (спец.).

  2. перан. Бясформенны, расплывісты (кніжн.).

|| наз. аморфнасць, ✂.