Verbum

атрэ́сці, ✂; зак.

Трасучы, ачысціць, зняць што-н. і абкалаціць, абабіць.

• А. снег з ботаў.
• А. яблыню.
• Атрасуць свой сон лясы (перан.).

|| незак. атрасаць, ✂.

атрэ́сціся, ✂; зак.

Вытрасаючы што-н., ачысціцца ад чаго-н.

• А. ад пылу.

|| незак. атрасацца, ✂.

ату́, выкл. (спец.).

Каманда сабакам на паляванні, якая азначае: бяры, лаві, хапай.

• Ату яго!

атулі́цца, ✂; зак.

1. Ахінуцца, агарнуцца з усіх бакоў.

   • А. хусткай.

2. перан. Абвалачыся тым, што сцелецца.

   • Сівым туманам атулілася балота.

|| незак. атуляцца, ✂ і атульвацца, ✂.

атулі́ць, ✂; зак.

1. Ахінуць, агарнуць з усіх бакоў.

   • А. коўдраю.

2. перан. Абвалачы чым-н.

   • Цішыня атуліла вёску.

|| незак. атуляць, ✂ і атульваць, ✂.

атупе́лы, ✂ (разм.).

Які страціў здольнасць разумець што-н., разважаць.

• Атупелая галава.

|| наз. атупеласць, ✂.

атуха́ць, ✂; незак.

Тое, што і тухнуць.

• Агонь атухае.
• Атухаюць сілы (перан.).

атынко́ўка, ✂, ж.

1. Тое, што і тынк.

2. Тое, што і тынкоўка.

атынко́ўшчык, ✂, м.

Тое, што і тынкоўшчык.

|| ж. атынкоўшчыца, ✂.

атэі́зм, ✂, м.

Адмаўленне існавання Бога, адказ ад рэлігійных вераванняў; бязбожжа.

|| прым. атэістычны, ✂.