Verbum

агло́блі, ✂, ж.

Пара жардзін, прымацаваных канцамі да пярэдняй восі воза, у якія запрагаюць каня.

• Прымацаваць новыя а.
• Павярнуць а. (перан. пайсці, паехаць назад, не дасягнуўшы мэты; разм.).

|| прым. аглабельны, ✂.

• Аглабельная крытыка (перан.).

аглу́хлы, ✂.

Які стаў глухім.

• А. чалавек.

аглуша́льны, ✂.

Які можа аглушыць, надта моцны.

• А. выбух.

|| наз. аглушальнасць, ✂.

аглушы́ць, ✂; зак.

1. гл. глушыць.

2. Пазбавіць слыху або яснасці слыху.

   • А. выбухам.

|| незак. аглушваць, ✂ і аглушаць, ✂.

агля́д, ✂, м.

1. гл. агледзець.

2. Абследаванне якога-н. аб’екта для выяўлення або праверкі яго стану.

   • Медыцынскі а.
   • Тэхнічны а.

3. Афіцыйнае інспектаванне войск камандаваннем на парадзе.

4. Грамадская праверка, паказ чаго-н.

   • А. выстаўкі.

5. Кароткае паведамленне пра з’явы, падзеі, факты, звязаныя паміж сабою.

   • А. творчасці пісьменніка.
   • Міжнародны а.

|| прым. аглядны, ✂.

• А. артыкул.

агляда́льнік, ✂, м.

Аўтар газетнага, часопіснага і пад. агляду навін за пэўны час.

• Міжнародны а.
• Спартыўны а.

|| прым. аглядальніцкі, ✂.

агляда́цца, ✂; незак.

Тое, што і аглядвацца.

агля́двацца, ✂; незак.

1. гл. аглянуцца.

2. перан., на каго-што і без дапаўнення. Дзейнічаць асцярожна, з апаскай, звяраючы свае ўчынкі з учынкамі каго-н. і азірацца (разм.).

   • А. на старэйшых.

|| наз. аглядка, ✂.

агля́дка, ✂, ж.

1. гл. аглядвацца і аглянуцца.

2. Асцярога ў дзеяннях, увага.

◊

• Бегчы без аглядкі (разм.) — вельмі хутка.

• Дзейнічаць з аглядкай — улічваць абставіны.

агля́дчык, ✂, м.

Службовая асоба, якая робіць агляд чаго-н. з мэтай праверкі.

• А. вагонаў.

|| ж. аглядчыца, ✂.

|| прым. аглядчыцкі, ✂.