Verbum

даўгі, ✂.

Тое, што і доўгі.

даўгунец, ✂, м.

Гатунак ільну з доўгім валакном.

даўжнік, ✂, м.

Той, хто ўзяў у доўг, пазычыў у каго-н.

• Жыве нядрэнна сам і мае многіх даўжнікоў.
• Лічыце мяне сваім даўжніком (я вельмі вам абавязаны).

|| ж. даўжніца, ✂.

даўжыня, ✂, ж.

1. Працягласць лініі, плоскасці, цела ў тым кірунку, у якім два крайнія іх пункты найбольш аддалены адзін ад другога.

   • Змераць даўжыню стала.
   • Меры даўжыні.

2. Адлегласць паміж канцамі чаго-н.

   • Д. вуліцы.
   • Д. ракі.

3. Працягласць у часе.

   • Д. рабочага дня.

даўжэзны, ✂ (разм.).

1. Вельмі доўгі (у прасторы).

   • Прайшлі д. шлях.

2. Вельмі працяглы (у часе).

   • Д. дзень, як цэлы год.

даўжэць, ✂; незак.

Станавіцца больш доўгім.

• Над вечар цені даўжэюць.
• Вясной дні даўжэюць.

|| зак. падаўжэць, ✂.

даўка, ✂, ж. (разм.).

Таўкатня, штурханіна.

• Д. пры ўваходзе.

даўкі, ✂.

Які перасядае ў горле, выклікае аскому.

• Даўкія грушы.

|| наз. даўкасць, ✂.

даўнасць, ✂, ж.

1. Аддаленасць у часе якой-н. падзеі.

   • Справа гэта мае вялікую д.

2. Працяглае існаванне чаго-н.

   • Д. нашага сяброўства.

3. Тэрмін, пасля якога набываецца або траціцца якое-н. права (спец.).

   • Іскавая д.
   • Тэрмін даўнасці мінуў.

|| прым. даўнасны, ✂.

даўней, прысл.

У старыя часы, у далёкім мінулым.

• Д. людзі хадзілі ў саматканым адзенні.