Verbum

нажоўка, ✂, ж.

1. Вузкая ручная піла з адной ручкай.

2. Ручная машына з дробна назубленым палатном.

|| прым. нажовачны, ✂.

нажыва, ✂, ж.

Не чэсным шляхам атрыманы прыбытак.

• Прага да нажывы.

нажыўны, ✂.

Такі, які можна нажыць, набыць.

• Вопыт — справа нажыўная.

нажыцца, ✂; зак.

1. Быць набытым у выніку практыкі.

   • Вопыт гадамі нажывецца.

2. Атрымаць прыбытак, абагаціцца.

   • Н. на чужым горы.
   • Н. на махінацыях.

3. Пражыць доўгі час, многа пажыць (разм.).

   • Нажыўся за свой век, усяго пабачыў.

|| незак. нажывацца, ✂.

нажыць, ✂; зак.

1. што і чаго. Паступова набыць, назапасіць.

   • Н. сваёй працай.

2. перан., каго-што і каго-чаго. Атрымаць, набыць (што-н. непрыемнае).

   • Н. рэўматызм.

3. Пражыць нейкі час (разм.).

   • У гасцях доўга не нажывеш.

|| незак. нажываць, ✂.

назад, прысл.

1. У адваротным напрамку.

   • Азірнуцца н.

2. На ранейшае месца, у ранейшае становішча.

   • Аднясі вядро н.

3. Раней, у мінулым.

   • Гэта адбылося многа год таму н.

◊

• Браць (узяць) слова назад — адмовіцца ад сказанага, абяцанага.

назаляць, ✂; незак.

Часта прыставаць да каго-н., турбаваць каго-н., дакучаць каму-н.

• Было ўсё добра, адно камары назалялі.

|| наз. назалянне, ✂.

назапасіць, ✂; зак.

Нарыхтаваць пэўную колькасць чаго-н.

• Н. сена на зіму.

|| незак. назапашваць, ✂.

назаўжды, прысл.

Тое, што і назаўсёды.

назаўсёды, прысл.

На ўвесь час, на ўсё жыццё.

• Расстацца н.