Verbum

усё-такі, часц. і злуч. уступальны. (разм.).

Тым не менш, нягледзячы на што-н.

• Я многа пражыў на свеце, а ў. такое бачу ўпершыню.
• У. ты не паехаў.

ускалупнуць, ✂ і ускалупіць, ✂; зак.

Калупнуўшы, прыўзняць знізу.

|| незак. ускалупліваць, ✂ і ускалупваць, ✂.

ускалыхнуцца, ✂; зак.

1. Пачаць калыхацца.

   • Ад ветру ўскалыхнулася возера.

2. перан. Прыйсці ў рух, у хваляванне, пачаць праяўляць дзейнасць.

   • Народ ускалыхнуўся.

ускалыхнуць, ✂; зак.

1. Прымусіць калыхацца.

   • Вецер ускалыхнуў лісце.

2. перан. Прывесці ў рух, абудзіць да дзейнасці, усхваляваць.

   • Страшныя чуткі ўскалыхнулі сяло.

ускапаць, ✂; зак.

Капаючы, узрыхліць.

• У. агарод.

|| незак. ускопваць, ✂.

|| наз. ускопванне, ✂.

ускварыцца, ✂; зак.

1. Саскварыцца да поўнай гатоўнасці.

   • Сала добра ўскварылася.

2. Скварачыся, зменшыцца ў вазе, аб’ёме.

   • Сала ўскварылася, і паявілася свабоднае месца на патэльні.

|| зак. ускварвацца, ✂.

ускварыць, ✂; зак.

Саскварыць да поўнай гатоўнасці.

• У. сала.

|| незак. ускварваць, ✂.

|| наз. ускварванне, ✂.

ускідаць, ✂; зак.

Кідаючы, ускласці на верх чаго-н. усё, многае.

• У. сена на вышкі.

ускінуць, ✂; зак.

1. Рэзка ўзняць уверх.

   • У. сцяг над калонай.
   • У. галаву.
   • У. вочы на каго-н. (хутка глянуць).

2. Падняўшы ўверх, кінуць.

   • У. граблі на воз.
   • У. рукзак на плячо.

3. Надзець, накінуць на сябе (разм.).

   • У. хустку на плечы.

|| незак. ускідаць, ✂ і ускідваць, ✂.

ускладніцца, ✂; зак.

Стаць больш або надта складаным.

• Сітуацыя ўскладнілася.

|| незак. ускладняцца, ✂.