Verbum

начыніць, ✂; зак.

1. што-чым. Напоўніць, набіць унутранасць чаго-н.

   • Н. піражкі мясам.

2. чаго. Прыгатаваць такім спосабам у нейкай колькасці.

   • Н. кабачкоў.

|| незак. начыняць, ✂.

|| наз. начынка, ✂.

начынка, ✂, ж.

1. гл. начыніць.

2. Тое, чым начынены пірагі, цукеркі і пад.

   • Пірог з начынкай.

|| прым. начыначны, ✂.

начынне, ✂, н., зб.

1. Набор прадметаў, інструментаў для выканання якой-н. работы.

   • Н. кузні.

2. Сукупнасць прадметаў хатняга, гаспадарчага і пад. ужытку.

начыркаць, ✂; зак. (разм.).

Напісаць хутка або нядбайна.

начыста, прысл.

1. Чыста, без памарак.

   • Перапісаць н.

2. Цалкам, поўнасцю.

   • Спаліць усё н.

начыстату, прысл. (разм.).

Тое, што і начыстую (у 2 знач.).

начыстую, прысл. (разм.).

1. Цалкам; начыста.

   • Лён вымалочваецца н.

2. Нічога не ўтойваючы; без хітрыкаў; шчыра.

   • Гаварыць н.

начысціцца, ✂; зак.

Старанна пачысціць на сабе вопратку, абутак.

|| незак. начышчацца, ✂.

начысціць, ✂; зак.

1. Старанна вычысціць.

   • Н. медалі.

2. чаго. Чысцячы, нарыхтаваць.

   • Н. бульбы.

|| незак. начышчаць, ✂.

начытаны, ✂.

Які набыў грунтоўныя веды ў выніку чытання.

• Н. студэнт.

|| наз. начытанасць, ✂.