Verbum

устояны, ✂.

Які стаў гатовым для ўжывання ў выніку доўгага стаяння ў адпаведных умовах.

• Устояная наліўка.

устояць, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і устаяць.

|| незак. устойваць, ✂.

устроіцца, ✂; зак.

1. Уладкавацца, паступіць куды-н. (на работу).

   • У. на фабрыку.

2. Размясціцца дзе-н.; наладзіць сваё жыццё ў якім-н. месцы.

   • У. спаць на канапе.
   • У. на кватэру.

|| незак. устройвацца, ✂.

устроіць, ✂; зак.

1. Наладзіць, зрабіць, арганізаваць што-н.

   • У. ілюмінацыю.
   • У. аблаву.
   • У. вечарынку.

2. Учыніць, справіць.

   • У. скандал.
   • У. штуку (зрабіць што-н. недарэчнае, нечаканае; разм.).

3. Уладкаваць, памясціць куды-н.

   • У. на службу.

|| незак. устройваць, ✂.

|| наз. устройства, ✂.

устройства, ✂, н.

1. гл. устроіць.

2. Тэхнічная канструкцыя, прыбор, механізм, прыстасаванне (кніжн.).

   • Транспартнае ў.
   • Рэгулюючае ў.

устрыманы, ✂.

Які ўмее ўстрымлівацца, пазбягае празмернасцей.

|| наз. устрыманасць, ✂.

устрымацца, ✂; зак.

Стрымаць сябе, адмовіцца ад якога-н. дзеяння.

• У. ад спіртных напіткаў.
• У. пры галасаванні (не галасаваць ні за, ні супраць).

|| незак. устрымлівацца, ✂.

|| наз. устрыманне, ✂.

уступ​¹, ✂, м.

Частка чаго-н., якая ўтварае ступень, выемку.

• У. катлавана.
• Уступы гор.

уступ​², ✂, м.

Пачатковая частка чаго-н., уводзіны да чаго-н.

• У. да манаграфіі.
• Аркестравы ў. да оперы.

уступальны, ✂.

У граматыцы: які выражае ўступку, дапушчэнне, процілеглую ўмову.

• У. злучнік.
• У. даданы сказ.