Verbum

дакончыць, ✂; зак.

1. Давесці да канца, завяршыць пачатае.

   • Д. крыць страху.

2. Дабіць, даканаць, прыкончыць (разм.).

   • Д. параненага звера.

|| незак. дакончваць, ✂.

дакопкі, ✂.

Завяршэнне ўборкі бульбы.

дакор, ✂, м.

Папрок, выказаны каму-н. за што-н.

• Выказаць д. за дрэнную работу.

дакорлівы, ✂.

Такі, што выражае дакор.

• Д. позірк.

|| наз. дакорлівасць, ✂.

дакоскі, ✂, н. (разм.).

Завяршэнне касьбы.

• Касцы справілі д.

дакрануцца, ✂; зак.

1. да каго-чаго. Даткнуцца да каго-, чаго-н.

   • Печ так нагрэлася, што не д.

2. (звычайна з адмоўем), да чаго. Паспытаць, паспрабаваць чаго-н.

   • Вельмі спяшаліся, да пачастунку нават не дакрануліся.

|| незак. дакранацца, ✂.

дакрасаваць, ✂; зак.

Скончыць красаваць (пра збажыну).

• Дакрасавала жыта.

|| незак. дакрасоўваць, ✂.

дакроіць, ✂; зак.

1. Закончыць кройку чаго-н.

   • Д. сукенку.

2. Адрэзаць дадаткова (пра хлеб).

   • Д. хлеба.

|| незак. дакройваць, ✂.

дакрычацца, ✂; зак.

1. Моцна завучы каго-н., вымусіць адклікнуцца.

   • Крычаў, крычаў, так і не дакрычаўся вас.

2. да чаго. Крыкам давесці сябе да непажаданых вынікаў.

   • Д. да хрыпаты.

дактарант, ✂, м.

Спецыяліст пры вышэйшай навучальнай установе або навукова-даследчым інстытуце, які распрацоўвае навуковую праблему і рыхтуецца да абароны доктарскай дысертацыі.

|| ж. дактарантка, ✂.

|| прым. дактаранцкі, ✂.