Verbum

наплыў, ✂, м.

1. гл. наплысці.

2. Тое, што наплыло, сабралася.

   • Н. водарасцей.

3. перан. Вялікая колькасць каго-, чаго-н.

   • Н. пакупнікоў.
   • Н. пачуццяў.

4. Паступовая змена кадраў у кінафільме (спец.).

5. Нарасць на ствале дрэва.

   • Н. на бярозе.

наплыць, ✂; зак.

Тое, што і наплысці.

наплюхаць, ✂; зак.

Плюхаючы, разліць, наліць на што-н.

• Н. вады на падлогу.

|| незак. наплюхваць, ✂.

наплявацельскі, ✂ (разм.).

Нядбайны, нядобрасумленны, халатны.

• Наплявацельскія адносіны да справы.

напляткарыць, ✂; зак. (разм.).

Нагаварыць плётак.

• Суседкі напляткарылі пра мяне.

напнуцца, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і напяцца.

напнуць, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і напяць (у 1 знач.).

напомніць, ✂; зак.

1. аб кім-чым, пра каго-што і без дапаўнення. Прымусіць каго-н. успомніць.

   • Н. пра сябе.
   • Н. аб мінулым.

2. Здацца падобным на каго-, што-н.

   • Гэты чалавек напомніў пра сябра.

|| незак. напамінаць, ✂.

|| наз. напамінанне, ✂ і напамінак, ✂.

напоперак, прысл. і прыназ. (разм.).

1. прысл. Па шырыні чаго-н., упершыню.

   • Разрэзаць батон н.

2. прысл. Наперакор, не згаджаючыся з кім-н.

   • Гаварыць н.

3. прыназ. з Д. Насуперак каму-н.

   • Н. волі бацькі.

напор, ✂, м.

1. Дзеянне моцнай сілы; націск.

   • Н. лёду.
   • Н. ворага (перан.).

2. Энергічнае ўздзеянне на каго-н., націск.

   • Пад напорам сяброў ён вымушаны быў прызнацца.