Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

антрапамарфі́зм, ✂, м. (спец.).

Перанясенне чалавечых псіхалагічных уласцівасцей на з’явы прыроды, жывёл, прадметаў, а таксама ўяўленне багоў у выглядзе людзей.

|| прым. антрапамарфічны, ✂.

антрапані́міка, ✂, ж.

Раздзел анамастыкі, які вывучае антрапонімы, заканамернасці іх узнікнення, развіцця і функцыяніравання.

|| прым. антрапанімічны, ✂.

антрапані́мія, ✂, ж.

Сукупнасць антрапонімаў.

|| прым. антрапанімічны, ✂.

антрапо́лаг, ✂, м.

Спецыяліст па антрапалогіі.

антрапо́нім, ✂, м.

Любое ўласнае імя, якое можа мець чалавек.

|| прым. антрапанімічны, ✂.

антрацы́т, ✂, м.

Лепшы гатунак каменнага вугалю.

|| прым. антрацытавы, ✂ і антрацытны, ✂.

антраша́, нескл., н.

Лёгкі скачок уверх у балетных танцах, у час якога танцор ударае некалькі разоў нагой аб нагу.

  • Выкідваць а. (перан. рабіць мудрагелістыя рухі нагамі; разм.).

антрэко́т, ✂, м.

Адбіўная катлета з міжрэбернай часткі ялавічыны.

|| прым. антрэкотны, ✂.

антрэпрэнёр, ✂, м.

Прыватны тэатральны прадпрыемец.

|| прым. антрэпрэнёрскі, ✂.

антрэсо́лі, ✂, ж.

  1. Верхні паўпаверх дома.

  2. Род балкона ўнутры высокага памяшкання.

  3. Насціл пад столлю для захоўвання рэчаў.

|| прым. антрэсольны, ✂.