Verbum

уто́чвацца¹ гл. утачыцца¹.

уто́чвацца² гл. утачыцца².

уто́чваць¹ гл. утачыць¹.

уто́чваць² гл. утачыць².

уто́чка¹, -і, ДМ -чцы, ж.

1. гл. утачыць¹.

2. мн. -і, -чак. Сточаная частка чаго-н.

уто́чка², -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

Тое, што ўшыта ў што-н.

уто́чны гл. уток.

утраі́х, прысл.

Колькасцю ў тры асобы (рознага полу) або істоты (ніякага роду).

Жыць у кватэры ў.

утрайне́, прысл.

У тры разы больш.

Заплаціць у.

утрамбава́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -бу́ецца; зак.

Стаць утрамбаваным.

Дарога ўтрамбавалася.