Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aädefghikoöstuüwyz.
aäbcdefghijklmnoprstuvwz 

zutáge, zu Táge:

~ kómmen* [tréten*] паказа́цца, вы́явіцца

Zútat f -, -en

1) гарні́р, прыпра́ва

2) пры́месь, даме́шка

3) дада́так (да касцюма і г.д.)

zutéil:

j-m ~ wérden выпада́ць на чыю́-н. до́лю

zúteilen vt (D)

1) дава́ць, даруча́ць (што-н. каму-н.)

2) удзяля́ць, выдзяля́ць (што-н. каму-н.)

3) прысуджа́ць (што-н. каму-н.)

4) назнача́ць (каго-н. куды-н.)

5) прымацо́ўваць (каго-н. да каго-н.)

6) вайск. прыдава́ць (сілы, сродкі войскам); прыкамандзіро́ўваць (каго-н. да каго-н.)

Zúteilung f -, -en

1) размеркава́нне, вы́дача, но́рма вы́дачы

2) прысуджэ́нне

3) прызначэ́нне (куды-н. на работу)

4) вайск. прыда́ча (сіл, сродкаў); прыкамандзірава́нне

zutíefst adv глыбо́ка, у найвышэ́йшай ступе́ні, надзвыча́йна

zútragen*

1. vt

1) прыно́сіць, падава́ць, падно́сіць

2) перадава́ць, паведамля́ць

2. ~, sich здара́цца

zútrauen vt

1) давяра́ць

2) (D) лічы́ць зда́тным (на што-н.);

das hätte ich ihm nicht zúgetraut гэ́тага я ад яго́ не чака́ў

Zútrauen n -s даве́р, ве́ра;

ich hábe álles ~ zu ihm verlóren я стра́ціў да яго́ ўся́кі даве́р

zútraulich a

1) даве́рлівы

2) сво́йскі (пра жывёл)