Verbum

zúnageln vt забіва́ць цвіка́мі

Zúnahme f -, -n рост, прыро́ст, павелічэ́нне

Zúname m -ns, -n

1) про́звішча

2) мяну́шка

zunächst

1. adv перш за усё, перад усі́м, найпе́рш

2. prp (D) по́бач з;

dem Háus ~, ~ dem Haus зусі́м по́бач [паблі́зу] з до́мам

zúnähen vt зашыва́ць, прышыва́ць, сшыва́ць

Zúnder m -s, -

1) тэх. ака́ліна

2) вайск. разм. мо́цны артылеры́йскі абстрэ́л;

◊

j-m ~ gében* зада́ць каму́-н. ды́хту;

~ bekómmen* атрыма́ць наганя́й

zúnehmen*

1. vi

1) павялі́чвацца, прыбыва́ць (пра ваду); узмацня́цца, узраста́ць;

an Verstánd ~ паразумне́ць, стаць разумне́йшым

2):

an Gewícht ~ паўне́ць; прыбаўля́цца ў вазе́

2. vt

1) прыбаўля́ць, далуча́ць, браць дадатко́ва

2) прыбаўля́ць у вазе́;

er hat zwei Kílo zúgenommen ён папра́віўся на два кілагра́мы

zúnehmend a які́ павялі́чваецца;

bei ~en Jáhren у гада́х (пра чалавека)

zúneigen

1. vt схіля́ць (каго-н. да чаго-н.)

2. vi і ~, sich схіля́цца;

j-m zúgeneigt sein быць схі́льным да каго́-н.;

der Sómmer neigt sich dem Énde zu ле́та хі́ліцца [набліжа́ецца] да ка́нца

Zúneigung f -, -en прыхі́льнасць, схі́льнасць, сімпа́тыя;

zu j-m ~ fássen адчу́ць сімпа́тыю [схі́льнасць] да каго́-н.