zútrauen vt

1) давяра́ць

2) (D) лічы́ць зда́тным (на што-н.);

das hätte ich ihm nicht zúgetraut гэ́тага я ад яго́ не чака́ў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)