geréimt
Verbum
анлайнавы слоўнікНямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVugeréizt
~ wérden раздражня́цца
Geréiztheit
geréuen:
es geréut mich, dass… я ка́юся ў тым, што…
Gerícht I
éine Sáche vor ~ bríngen
von ~s wégen у судо́вым пара́дку;
über
zu ~ sítzen
das Jüngste ~
Gerícht II
tíschfertiges ~ гато́вая стра́ва;
~e áuftragen
geríchtlich
1.
éine ~e Verhándlung слу́ханне спра́вы ў судзе́;
auf ~em Wége у судо́вым пара́дку
2.
gégen
Geríchtsbarkeit
Geríchtsbehörde
Geríchtsbeisitzer