Zúnge f -, -n
1) анат. язы́к;
mit der ~ ánstoßen* шапяля́віць;
sich (D) in die ~ béißen* прыкусі́ць язы́к (тс. перан.);
j-m die ~ lösen развяза́ць язы́к каму́-н.;
séiner ~ fréien Lauf lássen* распусці́ць язы́к;
j-m das Wort von der ~ néhmen* прадугада́ць, вы́значыць напе́рад чыю́-н. ду́мку;
es brennt ihm auf der ~ у яго́ язы́к свярбі́ць (паведаміць што-н.);
das Wort schwebt mir auf der ~, ich hábe das Wort auf der ~ у мяне́ сло́ва кру́ціцца на языку́;
mir hängt die ~ zum Hálse heráus я паміра́ю ад сма́гі
2) язы́к (як характарыстыка ўласцівасцей чалавека);
éine böse ~ háben быць злым на язы́к
3) язычо́к (чаравіка, трубы аргана)
4) тэх. спускавы́ кручо́к, ла́пка
5) стрэ́лка (вагаў);
◊
das Herz auf der ~ trágen* быць шчы́рым [адкры́тым];
sich (D) die ~ verbrénnen* прагавары́цца, збалбатну́ць лі́шняе
Zúngenbrecher m -s, - скорагаво́рка
zúngenfertig a гаваркі́, гаварлі́вы; балбатлі́вы
Zúngenfertigkeit f -, -en уме́нне до́бра гавары́ць; разм. языка́тасць, гаварлі́васць, спрыт на язы́к
Zúngenlaut m -(e)s, -e лінгв. язы́чны гук
Zúngenschlag m -(e)s, -schläge;
ein fálscher ~ агаво́рка, памы́лка ў мо́ве;
ein gewándter ~ до́бра ўста́ўленае [тра́пнае] сло́ўца
Zúngenspitze f -, -n ко́нчык языка́;
das Wort schwebt mir auf der ~ сло́ва кру́ціцца ў мяне́ на языку́
zuníchte:
etw. ~ máchen зні́шчыць, разбі́ць;
~ wérden сысці́ на нішто́; зні́кнуць, разве́яцца
zúnicken vi (D) ківа́ць галаво́й (каму-н.)
zunútze, zu Nútzen:
sich (D) etw. ~ máchen скарыста́ць, вы́карыстаць што-н.