Verbum

Zunft f -, Zünfte гіст. (раме́сніцкі) цэх, гі́льдыя, карпара́цыя;

er ist von der ~ ён спецыялі́ст;

die gánze ~ уся́ бра́ція

Zúnge f -, -n

1) анат. язы́к;

mit der ~ ánstoßen* шапяля́віць;

sich (D) in die ~ béißen* прыкусі́ць язы́к (тс. перан.);

j-m die ~ lösen развяза́ць язы́к каму́-н.;

séiner ~ fréien Lauf lássen* распусці́ць язы́к;

j-m das Wort von der ~ néhmen* прадугада́ць, вы́значыць напе́рад чыю́-н. ду́мку;

es brennt ihm auf der ~ у яго́ язы́к свярбі́ць (паведаміць што-н.);

das Wort schwebt mir auf der ~, ich hábe das Wort auf der ~ у мяне́ сло́ва кру́ціцца на языку́;

mir hängt die ~ zum Hálse heráus я паміра́ю ад сма́гі

2) язы́к (як характарыстыка ўласцівасцей чалавека);

éine böse ~ háben быць злым на язы́к

3) язычо́к (чаравіка, трубы аргана)

4) тэх. спускавы́ кручо́к, ла́пка

5) стрэ́лка (вагаў);

◊

das Herz auf der ~ trágen* быць шчы́рым [адкры́тым];

sich (D) die ~ verbrénnen* прагавары́цца, збалбатну́ць лі́шняе

Zúngenbrecher m -s, - скорагаво́рка

zúngenfertig a гаваркі́, гаварлі́вы; балбатлі́вы

Zúngenfertigkeit f -, -en уме́нне до́бра гавары́ць; разм. языка́тасць, гаварлі́васць, спрыт на язы́к

Zúngenlaut m -(e)s, -e лінгв. язы́чны гук

Zúngenschlag m -(e)s, -schläge;

ein fálscher ~ агаво́рка, памы́лка ў мо́ве;

ein gewándter ~ до́бра ўста́ўленае [тра́пнае] сло́ўца

Zúngenspitze f -, -n ко́нчык языка́;

das Wort schwebt mir auf der ~ сло́ва кру́ціцца ў мяне́ на языку́

zuníchte:

etw. ~ máchen зні́шчыць, разбі́ць;

~ wérden сысці́ на нішто́; зні́кнуць, разве́яцца

zúnicken vi (D) ківа́ць галаво́й (каму-н.)