gewíss
1. a
1) абавязко́вы, пэўны
2) не́йкі, пэўны;
etw. (G) ~ sein быць упэўненым (у чым-н.);
ich bin méiner Sáche ~ я ўпэўнены ў по́спеху маёй спра́вы;
ein ~er Müller не́хта [не́йкі] Мю́лер;
ein ~es Étwas не́шта тако́е; то́е, што ця́жка ўлаві́ць
2. adv вядо́ма, безумо́ўна, бясспрэ́чна;
~ doch! як жа!;
ganz ~ абавязко́ва;
~ und wáhrhaftig! сло́ва го́нару!
Gewíssen n -s, - сумле́нне;
j-m ins ~ réden крана́ць чыё-н. сумле́нне, сарамаці́ць каго́-н.;
etw. auf dem ~ háben мець што-н. на сумле́нні;
das ~ schlug ihm [régte sich in ihm] у ім загавары́ла сумле́нне;
◊
ein gútes ~ ist das béste [ein sánftes] Rúhekissen ≅ спако́йна спіць той, у каго́ сумле́нне чы́стае
gewíssenhaft a (добра)сумле́нны
Gewíssenhaftigkeit f - (добра)сумле́ннасць
gewíssenlos a несумле́нны, нядобрасумле́нны
Gewíssenlosigkeit f - несумле́ннасць, нядобрасумле́ннасць, наха́бнасць
Gewíssensbisse pl дако́ры сумле́ння
Gewíssensfreiheit f - свабо́да сумле́ння
Gewíssensregung:
óhne jéde ~ без уся́кага со́раму, бессаро́мна
gewíssermaßen adv у пэўнай ступе́ні, пэўным чы́нам