адкупля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.
1. Незак. да адкупіцца.
2. Зал. да адкупляць.
адкупля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
Незак. да а, купіць.
адкупны́, ‑ая, ‑ое.
1. Гіст. Які мае адносіны да водкупу. Адкупныя грошы.
2. у знач. наз. адкупно́е, ‑ога, н. Разм. Тое што і барыш (у 1 знач.). — Значыцца, павінен адкупное ставіць? — Сачыўка пераводзіў усё на жарт, але Антон заўважыў, што той пачынае злаваць. Савіцкі.
адку́пшчык, ‑а, м.
Гіст. Той, хто набыў права на які‑н. від дзяржаўных даходаў, падаткаў.
адку́сванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. адкусваць — адкусіць.
адку́свацца, ‑аецца; незак.
Зал. да адкусваць.
адку́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да адкусіць.
адкусі́ць, ‑кушу, ‑кусіш, ‑кусіць; зак., што і чаго.
Кусаючы, аддзяліць частку ад цэлага. Пасля кожнай чаркі Антаніна Міхайлаўна брала хлеб, і, перш чым адкусіць, падносіла яго да носа і нюхала, а потым ужо клала ў рот і закусвала. Колас. // Адцяць шчыпцамі, кусачкамі. Адкусіць кавалак дроту.
адку́шаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад адкусіць.
адлаві́ць, ‑лаўлю, ‑ловіш, ‑ловіць; зак.
1. Злавіць, вылавіць нейкую частку каго‑н. У 1939 годзе адлавілі каля фермы двух, а ў 1940 годзе шэсць лісянят. В. Вольскі.
2. Скончыць лавіць, перастаць займацца лоўляй каго‑н.