адграфі́ць, ‑флю, ‑фіш, ‑фіць; ‑фім, ‑фіце; зак., што.
Адлінеіць, падзяліць на графы.
адграфлёны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад адграфіць.
адгро́хаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Разм. Пабудаваць што‑н. вялікае, грандыёзнае. [Веразінец:] — А вы каля станцыі які новы дом адгрохалі!.. Ці не кантору думаеце тут змяшчаць? Броўка.
адгру́жаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад адгрузіць.
адгружа́цца, ‑аецца; незак.
Зал. да адгружаць.
адгружа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да адгрузіць.
адгрузі́ць, ‑гружу, ‑грузіш, ‑грузіць; зак., што.
Пагрузіўшы, падрыхтаваць да адпраўкі. У гэтым месяцы завод павінен адгрузіць Індыі тры плоскашліфавальныя станкі. «Звязда».
адгру́зка, ‑і, ДМ ‑зцы; Р мн. ‑зак; ж.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. адгружаць — адгрузіць.
адгруката́ць, ‑качу, ‑кочаш, ‑коча; зак.
Разм. Перастаць грукатаць. Калі адгрукочуць трамваі і самазвалы, Пагаснуць у інтэрнатах запозненыя агні, Па Мінску задумліва крочыць Янка Купала, Радкі ненапісаных вершаў шэпчучы ў цішыні. Бураўкін. // перан. Прайсці, мінуцца. Калі паўвека мерна адгрукоча І ўжо не так бурліць у жылах кроў, І шлях жыццёвы, і сваіх сяброў Хто прыгадаць у цішыні захоча, Няхай жа той ніколі не забудзе Квяцістую дарогу ў родны дом. Хведаровіч.
адгрукаце́ць, ‑качу, ‑каціш, ‑каціць; зак.
Разм. Тое, што і адгрукатаць.