Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

адго́нка, ‑і, ДМ ‑нцы, ж.

Спец. Дзеянне паводле дзеясл. адганяць — адагнаць (у 4 знач.).

адго́нны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з адгонам жывёлы, з утрыманнем жывёлы на адгоне. Адгонная авечкагадоўля. □ То былі яшчэ знаёмыя мясціны: летам паромам Ласка з сяброўкамі пераязджала за раку — на адгонную пашу. Даніленка.

адго́р’е, ‑я, н.

Адгалінаванне асноўнага горнага ланцуга. Адгор’і Карпат. □ Выступы скал свяціліся на сонцы, адгор’і танулі ў густым непраглядным змроку ценяў. Гамолка.

адго́рнуты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адгарнуць.

адго́ртаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да адгарнуць.

адго́ртвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да адгарнуцца.

2. Зал. да адгортваць.

адго́ртваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да адгарнуць.

адграба́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да адграбаць.

адграба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да адгрэбці.

адгра́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., што.

Зрабіць грані (у 2 знач.).