Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
бвгдежзйклмнпрстфхцчшюя
авеілору

укол, ✂, м.

  1. гл. укалоць.

  2. Тое, што і ін’екцыя.

    • Зрабіць у. хвораму.

укормлены, ✂.

Сыты, адкормлены.

  • Укормленая свіння.

|| наз. укормленасць, ✂.

  • Мяса сярэдняй укормленасці.

укос, ✂, м.

  1. Касьба, кашэнне.

  2. Колькасць скошанай травы, сена.

    • Першы ў.
    • Вялікі ў.