Verbum

акі́нуць, ✂; зак.

Кінуць, пакінуць без увагі, догляду.

• А. гаспадарку.

◊

• Акінуць вокам (вачыма, позіркам) каго-што (разм.) — агледзець.

• Як вокам акінуць, не акінуць вокам (разм.) — пра мноства каго-, чаго-н., вялікую прастору і пад.

|| незак. акідаць, ✂ і акідваць, ✂.

акісле́нне, ✂, н. (спец.).

Хімічная рэакцыя злучэння якога-н. рэчыва з кіслародам.

|| прым. акісляльны, ✂.

акіслі́цца, ✂; зак. (спец.).

Падвергнуцца акісленню.

|| незак. акісляцца, ✂.

акіслі́ць, ✂; зак. (спец.).

Выклікаць акісленне.

|| незак. акісляць, ✂.

|| прым. акісляльны, ✂.

акісля́льнік, ✂, м. (спец.).

Рэчыва, здольнае выклікаць акісленне.

акія́н, ✂, м.

Усё воднае покрыва Зямлі або яго частка паміж мацерыкамі.

• Паўночны Ледавіты а.
• Паветраны а. (перан., пра атмасферу, паветраную прастору).

|| прым. акіянскі, ✂ і акіянічны, ✂.

• Акіянскі флот.
• Акіянічнае рыбалоўства.

акіянагра́фія, ✂, ж.

Раздзел акіяналогіі, які вывучае форму, памеры і глыбіню акіянаў і мораў, характар іх берагоў, будову дна і пад.

|| прым. акіянаграфічны, ✂.

акіянало́гія, ✂, ж.

Сукупнасць навук аб фізічных, хімічных, геалагічных і біялагічных працэсах у Сусветным акіяне.

|| прым. акіяналагічны, ✂.

акіяна́рыум, ✂ і акіяна́рый, ✂, м. (спец.).

Басейн з марской вадой ці спецыяльна адведзены прыбрэжны ўчастак мора для ўтрымлівання, развядзення, вывучэння і дэманстрацыі марскіх жывёл і рыб.

|| прым. акіянарыумны, ✂.

акіяна́ўт, ✂, м.

Даследчык акіянскіх глыбіняў.