Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзйклмнопрстуўфхцчшэ.
абвдеілмноыя

азы́злы, ✂.

  1. Хваравіта тоўсты, апухлы.

    • А. твар.

  2. Настылы, азяблы.

    • Азызлая, халодная зямля.

|| наз. азызласць, ✂.

азы́знуць, ✂; зак.

  1. Зрабіцца хваравіта тоўстым, апухлым, з абвіслай скурай.

    • А. ад нездароўя.

  2. Змерзнуць, азябнуць.

    • А. на холадзе.

|| незак. азызаць, ✂.