Verbum

нагор’е, ✂, н.

Узвышаная мясцовасць, якая спалучае пласкагор’і, горныя хрыбты і даліны.

нагорны, ✂.

1. Горны, які знаходзіцца ў гарах.

   • Н. ручай.

2. Гарысты, высокі.

   • Н. бераг ракі.

наготкі, ✂, ж.

Аднагадовая садовая расліна з аранжава-жоўтымі кветкамі.

|| прым. наготкавы, ✂.

награбіць, ✂; зак.

Прысвоіць грабяжом многа чаго-н.

награвальнік, ✂, м.

Прыбор, апарат, прызначаны для награвання чаго-н.

• Электрычны н.

награвальны, ✂.

Які прызначаны, служыць для награвання.

• Н. прыбор.

награшыць, ✂; зак. (разм.).

Нарабіць грахоў, грэшных учынкаў.

• Нямала людзі награшылі.

нагрувашчанне, ✂, н.

Бязладная куча, груда; вялікая колькасць чаго-н.

• Н. старой мэблі.
• Н. цытат.

нагрувашчваць, ✂; незак.

Тое, што і грувасціць.

|| наз. нагрувашчванне, ✂.

нагруднік, ✂, м.

1. Невялікі фартух або частка фартуха, якая закрывае грудзі пры ядзе.

   • Дзіцячы н.

2. Частка конскай збруі, якую надзяваюць на грудзі каня.

3. Частка сярэдневяковых даспехаў у выглядзе шчытка або панцыра, які засцерагаў грудзі.

   • Рыцарскі н.
   • Засцерагальны н.