Verbum

набудаваць, ✂; зак.

Пабудаваць у вялікай колькасці.

• Н. спартыўных пляцовак.

|| незак. набудоўваць, ✂.

набурчацца, ✂; зак. (разм.).

Уволю пабурчаць.

набурчаць, ✂; зак. (разм.).

Пабурчаць, насварыцца на каго-н.

набухаць, ✂; зак. (разм.).

Наліць больш, чым трэба, звыш меры.

• Н. вады ў цэбар.

набухлы, ✂.

1. Які стаў гатовым да таго, каб распусціцца, прарасці.

   • Набухлыя пупышкі.
   • Набухлае насенне.

2. Які павялічыўся ў аб’ёме ад вільгаці.

   • Набухлыя дзверы.

3. Які павялічыўся ад прыліву крыві, малака.

   • Набухлыя вены.

набухнуць, ✂; зак.

1. Стаць гатовым, каб распусціцца, прарасці.

   • Пупышкі набухлі.

2. Павялічыцца ў аб’ёме ад вільгаці, сырасці.

   • Рамы набухлі.
   • Боб набух.

3. Павялічыцца ад прыліву крыві, малака.

   • Вымя набухла.

|| незак. набухаць, ✂.

|| наз. набуханне, ✂.

набуяніцца, ✂; зак. (разм.).

Уволю, многа пабуяніць.

набуяніць, ✂; зак. (разм.).

Буянячы, нарабіць чаго-н. дрэннага.

набытак, ✂, м.

1. Маёмасць, уласнасць.

   • Калгасны н.
   • Н. гаспадара.

2. Тое, што набыта, прыдбана; скарб.

   • Небагаты н.

3. Тое, што набыта ў выніку вучобы, жыццёвай і працоўнай практыкі.

   • Мастацкія набыткі.

набытчык, ✂, м.

Асоба, якая набывае, купляе што-н.