Verbum

накладка, ✂, ж.

1. Дэталь, якая накладваецца на што-н. для ўмацавання.

   • Ствольная н.

2. Памылка, пралік (разм.).

   • Атрымалася н.

накладная, ✂, ж. (афіц.).

Дакумент, па якім здаецца або прымаецца груз, перадаецца тавар.

• Прыняць прадукты па накладной.

накладны, ✂.

Які накладваецца, прымацоўваецца зверху чаго-н.

• Накладныя кішэні.
• Лыжка накладнога серабра (пакрытая слоем серабра).
• Накладныя вусы (штучныя).

○

• Накладныя выдаткі — дадатковыя выдаткі на гаспадарча-арганізацыйныя патрэбы.

накласці, ✂; зак.

1. што і чаго. Кладучы, напоўніць чым-н.

   • Н. воз дроў.

2. што на каго. Падвергнуць (чаму-н., каго-н.).

   • Н. спагнанне.

3. чаго. Развесці (пра агонь; разм.).

   • Н. хворасту на агонь.

4. Пабіць каго-н. (разм.).

   • Яму так наклалі, што ледзь дыхае.

|| незак. накладаць, ✂ і накладваць, ✂.

наклеіць, ✂; зак.

1. Прымацаваць што-н. пры дапамозе клею.

   • Н. афішу.

2. чаго. Склейваючы, зрабіць нейкую колькасць чаго-н.

   • Н. канвертаў.

|| незак. наклейваць, ✂.

|| наз. наклейванне, ✂ і наклейка, ✂.

наклейка, ✂, ж.

1. гл. наклеіць.

2. Этыкетка, ярлык і пад., якія наклеены на што-н.

   • Н. на чамадане.

наклёпка, ✂, ж.

1. гл. накляпаць.

2. Тое, што накляпана на што-н.

   • Металічная н.

наклікаць, ✂; зак.

1. каго (чаго). Наззываць, запрасіць у вялікай колькасці.

   • Н. гасцей.

2. перан., што і чаго. Выклікаць якім-н. учынкам, словам і пад што-н. непрыемнае, непажаданае напрарочыць.

   • Н. бяду ў хату.

|| незак. наклікаць, ✂.

наклюнуты, ✂.

1. Прабіты дзюбаю (пра шкарлупіну яек, з якіх вылупліваюцца птушаняты).

   • Наклюнутае яйцо.

2. Які пачаў прарастаць, распускацца.

   • Наклюнутае зерне.

наклюнуцца, ✂; зак.

1. Стаць прабітым дзюбай (пра шкарлупу шкарлупіну яек, з якіх вылупліваюцца птушаняты).

2. Пра зерне, пупышкі: пачаць прарастаць, распускацца.

3. перан. Выпадкова трапіцца, абазначыцца, намеціцца.

   • Наклюнулася добрая работа.

|| незак. наклёўвацца, ✂.