Verbum

налічвацца, ✂; незак.

Быць, мецца ў наяўнасці, у пэўнай колькасці.

• У класе налічваецца 30 чалавек.

налічваць, ✂; незак.

1. гл. налічыць.

2. Утрымліваць, змяшчаць у сабе нейкую колькасць каго-, чаго-н.

   • Атрад налічваў трыста чалавек.

налічнік, ✂, м.

Накладная ліштва на дзвярным або аконным праёме.

• Без налічнікаў вокны сляпыя.

налічыць, ✂; зак.

1. Лічачы, устанавіць колькасць каго-, чаго-н.

   • Н. дзесяць памылак.

2. Лічачы, дабавіць.

   • Н. працэнты на уклад.

3. Вызначыць дадатковую аплату за пратэрміноўку плацяжу.

   • Н. 20 тысяч пені.

4. Залічыць на чый-н. рахунак які-н. від аплаты.

   • Н.заработную плату.

|| незак. налічаць, ✂ і налічваць, ✂.

|| наз. налічэнне, ✂.

налобнік, ✂, м.

1. Рамень у конскай вуздэчцы, які праходзіць упоперак ілба.

2. Павязка, якая завязваецца на галаву для падтрымкі валасоў у час работы.

налобны, ✂.

Які завязваецца на лоб.

• Налобная павязка.

налузаць, ✂; зак.

1. Ачысціць ад шалупін нейкую колькасць чаго-н.

   • Н. арэхаў.

2. Насмеціць шкарлупіннем.

|| незак. налузваць, ✂.

налупіць​¹, ✂; зак.

1. Надраць пэўную колькасць чаго-н.

   • Н. кары.

2. Нарваць вялікую колькасць чаго-н. (разм.).

   • Н. морквы.

налупіць​², ✂; зак. (разм.).

Набіць каго-н.; налупцаваць.

налупцаваць, ✂; зак. (разм.).

Набіць дзягай, плёткай, розгай; выхвастаць.