Verbum

нахіл, ✂, м.

1. гл. нахіліць, -цца.

2. Пастава цела пад вуглом паміж гарызантальнай і вертыкальнай плоскасцю.

   • Н. дрэў.

3. Схіл, спуск, пакатая паверхня.

   • Круты н.

4. перан. Прыхільнасць, схільнасць, цяга да чаго-н.

   • Н. да музыкі.

5. Унутраная схільнасць арганізма да захворвання.

   • Н. да прастуды.

нахіліцца, ✂; зак.

Прыняць нахільнае становішча; схіліцца набок; нагнуцца.

• Нахіліліся да зямлі.

|| незак. нахіляцца, ✂.

|| наз. нахіленне, ✂ і нахіл, ✂.

нахіліць, ✂; зак.

Надаць нахільнае становішча; нагнуць.

• Н. галаву.

|| незак. нахіляць, ✂.

|| наз. нахіленне, ✂ і нахіл, ✂.

нахільны, ✂.

Які адхіляецца ад вертыкальнага або гарызантальнага становішча.

• Н. пласт.
• Нахільная шахта.

нахінуць, ✂; зак.

1. Наспех накінуць, апрануць на сябе што-н.

   • Н. паліто на плечы.

2. Нахіліць да зямлі (разм.).

   • Сядзе пчала на кветачку, нахіне яе да зямлі.

|| незак. нахінаць, ✂.

нахлебнік, ✂, м.

Той, хто жыве на чужыя сродкі, на чужым хлебе.

|| ж. нахлебніца, ✂.

нахлусіць, ✂; зак.

Нагаварыць няпраўды, налгаць.

• Гэта ж я нахлусіў пра Сяргея.

нахлынуць, ✂; зак.

1. Імкліва набегчы, нацячы ў вялікай колькасці.

   • Нахлынула хваля.
   • Нахлынуў натоўп.

2. перан. Раптоўна прыйсці, набегчы, з’явіцца ў вялікай колькасці.

   • Нахлынулі карнікі.

3. перан. Узнікнуць, з’явіцца (пра думкі, пачуцці і пад.).

   • Нахлынулі ўспаміны.

нахлябтацца, ✂; зак.

1. Уволю пахлябтаць.

2. Напіцца гарэлкі, віна (груб.).

   • Нахлябтаўся, што сцежкі не бачыць.

нахмарыцца, ✂; зак.

Пра неба: пакрыцца, аблажыцца хмарамі.

• Нахмарылася, ці не будзе дажджу?

|| незак. нахмарвацца, ✂.