Verbum

даспехі, ✂, м.

1. Воінская амуніцыя старых часоў.

   • Рыцарскія д.

2. перан. Наогул які-н. рыштунак (разм. жарт.).

   • Паляўнічыя д.

даспець, ✂; зак.

Стаць зусім спелым.

• Антонаўкі даспелі.

|| незак. даспяваць, ✂.

даспяліць, ✂; зак.

Давесці да спелага стану.

• Д. памідоры.

|| незак. даспельваць, ✂.

|| наз. даспельванне, ✂.

даставіць, ✂; зак.

1. Правесці або прывезці да месца прызначэння.

   • Д. пасылку ў тэрмін.
   • Д. тавар у магазін.

2. Забяспечыць.

   • Д. усё неабходнае.

|| незак. дастаўляць, ✂.

|| наз. дастаўка, ✂ і дастаўленне, ✂.

дастасавальны, ✂.

Такі, які можна дастасаваць.

• Лёгка д. спосаб.

|| наз. дастасавальнасць, ✂.

дастасавацца, ✂; зак.

Прымяніцца, прыйсці ў адпаведнасць з чым-н.

• Д. да навакольнага асяроддзя.

|| незак. дастасоўвацца, ✂.

|| наз. дастасаванне, ✂.

дастасаваць, ✂; зак.

Ажыццявіць на справе.

• Д. тэорыю да практыкі.

|| незак. дастасоўваць, ✂.

|| наз. дастасаванне, ✂.

дастатак, ✂, м.

1. Заможнасць, поўная матэрыяльная забяспечанасць.

   • Жыць у дастатку.

2. звычайна (дастаткі, -аў). Матэрыяльныя сродкі, набыткі.

   • Дастаткаў вам у хату!

дастатковы, ✂.

1. Такі, якога хапае для чаго-н., які задавальняе пэўныя патрэбы.

   • Дастатковая колькасць сыравіны.
   • Дастаткова (прысл.) падрыхтаваны.

2. дастаткова, у знач. вык., каго-чаго або з інф. Пра тое, што праяўляецца ў неабходнай меры, маецца ў патрэбнай колькасці.

   • Сродкаў дастаткова.
   • Дастаткова сказаць адно слова, каб ён паслухаў.

3. У патрэбнай ступені абгрунтаваны.

   • Дастатковыя падставы.

|| наз. дастатковасць, ✂.

дастаўшчык, ✂, м.

Работнік, які. дастаўляе што-н.

• Д. тэлеграм.

|| ж. дастаўшчыца, ✂.