Verbum

утаргаваць, ✂; зак.

Набыць якую-н. суму грошай ад продажу чаго-н., выручыць.

• У. многа грошай.

|| незак. утаргоўваць, ✂.

утаропіцца, ✂; зак.

Не зводзячы вачэй, углядзецца ў каго-, што-н.; стаць пільным, накіраваным (пра вочы, позірк).

• Чаго ты ў мяне ўтаропіўся?
• Яго позірк утаропіўся ўдаль.

|| незак. утароплівацца, ✂.

утаропіць, ✂; зак.

Уставіць вочы, позірк на каго-, што-н.

• У. вочы ў падлогу.

|| незак. утаропліваць, ✂.

утачыцца​¹, ✂; зак.

Сточваючыся, зрабіцца вузейшым (пра лязо).

|| незак. уточвацца, ✂.

утачыцца​², ✂; зак.

Точачы, пранікнуць унутр ці ў глыбіню чаго-н.

• Крот утачыўся ў зямлю.

|| незак. уточвацца, ✂.

утачыць​¹, ✂; зак.

Сточваючы, звузіць шырыню (ляза).

|| незак. уточваць, ✂.

|| наз. уточка, ✂ і уточванне, ✂.

утачыць​², ✂; зак.

Шыючы, уставіць кавалак матэрыі.

• У. клін у рукаў.

|| незак. уточваць, ✂.

утварыцца, ✂; зак.

Атрымацца, узнікнуць.

• Утварыліся снежныя завалы.
• Утварылася новае таварыства.

|| незак. утварацца, ✂.

|| наз. утварэнне, ✂.

утварыць, ✂; зак.

1. Стварыць сабой, выклікаць сабой узнікненне чаго-н.

   • Лініі ўтварылі прамы вугал.
   • Вада ўтварыла ў зямлі паглыбленне.

2. Арганізаваць, заснаваць.

   • У. ваенна-палітычны саюз.

3. Зрабіць што-н. нечаканае, непажаданае, напракудзіць (разм.).

   • Ай, што вы, дзеці, тут утварылі!

|| незак. утвараць, ✂.

|| наз. утварэнне, ✂.

утварэнне, ✂, н.

1. гл. утварыцца, -ць.

2. Тое, што ўтварылася з чаго-н.

   • Тлушчавыя ўтварэнні.