Verbum

алеа́ндр, ✂, м.

Паўднёвая вечназялёная кустовая расліна з чырвонымі, ружовымі або белымі кветкамі.

|| прым. алеандравы, ✂.

алеба́рда, ✂, ж.

Старажытная зброя ў выглядзе кап’я з прымацаванай да яго фігурнай сякеркай.

|| прым. алебардны, ✂.

алеба́стр, ✂, м.

Дробназярністы будаўнічы гіпс.

|| прым. алебастравы, ✂.

алего́рыя, ✂, ж.

Іншасказальнасць, выказванне адцягненага паняцця пры дапамозе канкрэтнага мастацкага вобраза.

• Гаварыць алегорыямі (няясна, з малазразумелымі намёкамі на што-н.).

|| прым. алегарычны, ✂.

|| наз. алегарычнасць, ✂.

але́гра (спец.)

1. прысл. Хутка, ажыўлена (пра тэмп выканання музычных твораў).

2. наз. нескл., н. Музычны твор або яго частка ў такім тэмпе.

але́істы, ✂.

Які змяшчае ў сабе многа алею, тлусты.

• А. сланечнік.

|| наз. алеістасць, ✂.

але́й, ✂, ж.

Тлушч з насення раслін.

• Сланечнікавы а.
• Какосавы а.
• Канапляны а.

|| прым. алейны, ✂.

|| наз. алейнасць, ✂.

але́йнік, ✂, м.

Тое, што і алейшчык.

але́йны, ✂.

1. гл. алей.

2. Выкананы фарбамі, расцёртымі на алеі, звязаны з выкарыстаннем такіх фарбаў.

   • А. жывапіс.
   • Алейная фарба.

3. Які дае алей (пра расліны).

   • Алейныя культуры.

але́йня, ✂, ж.

Прадпрыемства па вырабу алею.