Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзйклмнопрстуўфхцчшэ.
аеілнору

агнямёт, ✂, м.

Зброя, якая паражае праціўніка струменем агню.

|| прым. агнямётны, ✂.

агнястрэ́льны, ✂.

  1. Які страляе пры дапамозе пораху і іншых выбуховых рэчываў.

    • Агнястрэльная зброя.

  2. Прычынены, зроблены куляй, асколкам снарада.

    • Агнястрэльная рана.

агняцве́т, ✂, м.

Аднагадовая травяністая расліна з жоўтымі кветкамі; братаўка (братоўка).