Verbum

насыпны, ✂.

1. Які насыпаецца куды-н.

   • Н. грунт.

2. Утвораны шляхам насыпання.

   • Насыпная гара.

насыціцца, ✂; зак.

1. Наесціся ўволю.

2. перан. Расчыніць у сабе вялікую колькасць якога-н. рэчыва, увабраць у сябе што-н.

   • Зямля насыцілася вільгаццю.

|| незак. насычацца, ✂.

|| наз. насычэнне, ✂.

насыціць, ✂; зак.

1. Накарміць уволю.

2. перан. Напоўніць, прасякнуць што-н. якім-н. рэчывам у вялікай колькасці.

   • Паветра насычана вільгаццю.

3. перан. Напоўніць у вялікай колькасці.

   • Паветра насычана парай.
   • Н. раствор солямі.

4. перан. Напоўніць, забяспечыць у вялікай колькасці.

   • Н. рынак таварамі.

|| незак. насычаць, ✂.

|| наз. насычэнне, ✂.

насякомае, ✂, н.

Маленькая беспазваночная членістаногая жывёліна (муха, пчала, мурашка і пад.).

насякомаедны, ✂.

Які корміцца насякомымі.

• Насякомаедныя расліны.
• Атрад насякомаедных (наз.).

насяліць, ✂; зак.

1. Засяліць людзьмі якую-н. мясцовасць, памяшканне і пад.

   • Н. бязлюдны край.

2. перан. Заняць, засяліць якую-н. мясцовасць (пра жывёл).

   • Лясы населены зверам.

|| незак. насяляць, ✂.

|| наз. насяленне, ✂.

насяляць, ✂; незак.

1. гл. насяліць.

2. Складаць насельніцтва чаго-н.

   • Птушкі насяляюць лес.

насячы, ✂ і насекчы, ✂; зак.

1. Пакрыць паверхню чаго-н. насечкамі, надрэзамі (спец.).

   • Н. напільнік.

2. чаго. Ссячы нейкую колькасць чаго-н.

   • Н. яловых лапак.

3. чаго. Дробна скрышыць.

   • Н. буракоў.

4. Нахвастаць, насцябаць (разм.).

   • Н. крапівою ногі.

|| незак. насякаць, ✂.

|| наз. насяканне, ✂ і насечка, ✂.