Verbum

растрапаць, ✂; зак.

1. гл. трапаць.

2. Раскалмаціць, раскідаць у беспарадку.

   • Вецер растрапаў валасы.

|| незак. растрэпваць, ✂.

растрата, ✂, ж.

1. гл. растраціць.

2. Незаконна растрачаная сума, маёмасць.

   • Пакрыць растрату.

растратчык, ✂, м.

Чалавек, які зрабіў растрату (у 2 знач.).

|| ж. растратчыца, ✂.

растраціцца, ✂; зак.

1. Растраціць грошы, сродкі і пад.

   • Р. на вяселле.

2. Незаконна расходаваць чужыя грошы, маёмасць і інш.; зрабіць растрату (у 2 знач.).

|| незак. растрачвацца, ✂.

растраціць, ✂; зак.

1. Расходаваць, патраціць.

   • Р. грошы.
   • Р. сілы (перан.).

2. Незаконна расходаваць давераныя кім-н. грошы, маёмасць і інш.

   • Р. казённыя грошы.

|| незак. растрачваць, ✂.

|| наз. растрачванне, ✂ і растрата, ✂.

раструб, ✂, м.

Конусападобнае расшырэнне (трубы, адзення, абутку).

• Боты з раструбамі.

|| прым. раструбны, ✂.

раструсіць, ✂; зак.

Раскідаць тонкім, рыхлым слоем для прасушвання.

• Р. сена.

|| незак. раструшваць, ✂.

|| наз. раструшванне, ✂ і раструска, ✂.

раструшчыцца, ✂; зак. (разм.).

Раздрабіцца ад удару або пад моцным цяжарам.

• Ад удару раструшчылася шкло.

|| незак. раструшчвацца, ✂.

раструшчыць, ✂; зак. (разм.).

Ударыўшы, націснуўшы чым-н., раздрабіць.

• Р. шкло.
• Р. косць.

|| незак. раструшчваць, ✂.

|| наз. раструшчванне, ✂.

растрыбушыць, ✂; зак. (разм.).

1. Выняць вантробы з забітай жывёліны, птушкі, рыбы; распатрашыць, выпатрашыць.

2. Развярнуць, разарваць што-н., дастаўшы тое, што знаходзіцца ўнутры.

   • Р. чамадан.

|| незак. растрыбушваць, ✂.