Verbum

рашаючы, ✂.

Найбольш істотны, галоўны.

• Рашаючая перамога.

○

• Рашаючы голас — права галасаваць (на з’ездзе, канферэнцыі і пад.).

рашотка, ✂, ж.

Загарадка, прыстасаванне з планак, металічных пруткоў, дроту і пад. (якія звычайна пераплятаюцца).

• Аконная р.
• Паддувальная р.
• За рашотку садзіць (у турму).

◊

• Крышталічная рашотка — размяшчэнне атамаў і іонаў у крышталі, якое паўтараецца.

|| прым. рашотачны, ✂.

рашпіль, ✂, м.

Напільнік з буйна насечанымі зубчыкамі.

|| прым. рашпільны, ✂.

рашучасць, ✂, ж.

1. гл. рашучы.

2. Смеласць, гатоўнасць прыняць і ажыццявіць сваё рашэнне.

   • Праявіць р.

рашучы, ✂.

1. Цвёрды ва ўчынках, без хістанняў.

   • Р. чалавек.

2. Які не дапускае пярэчанняў, цвёрды.

   • Р. адказ.
   • Рашучыя меры.

3. Найбольш важны, які вызначае далейшы ход, развіццё чаго-н.

   • Р. момант.

|| наз. рашучасць, ✂.

рашчыніць, ✂; зак.

Прыгатаваць (рошчыну), развёўшы муку вадой ці малаком.

• Р. цеста.

|| незак. рашчыняць, ✂.

рашыцца, ✂; зак.

1. на што і з інф. Знайшоўшы ў сабе сілы, смеласць, адважыцца на што-н.

   • Р. на далёкую паездку.

2. Атрымаць тое ці іншае рашэнне.

   • Ураўненне не рашылася.

3. Страціць што-н. (разм.).

   • Мы ўсяго рашыліся.

рашыць, ✂; зак.

1. з інф. Абдумаўшы, прыйсці да якога-н. выніку, заключэння.

   • Рашыў ехаць сягоння.

2. з інфінітывам і дадан. сказам. Вынесці рашэнне адносна каго-, чаго-н.

   • Праўленне калгаса рашыла пачаць будаўніцтва электрастанцыі.

3. Расходаваць што-н. нажытае (разм.).

   • Р. маёнтак.

◊

• Рашыць жыцця — забіць.

|| незак. рашаць, ✂.

|| наз. рашэнне, ✂.

рашэнне, ✂, н.

1. гл. рашыць.

2. Пастанова.

   • Р. з’езда.
   • Судовае р. (прысуд).

3. Заключэнне, вывад з чаго-н.

   • Прыйсці да канчатковага рашэння.

4. Адказ да задачы, красворда і пад.

   • Знайсці р.

5. Ажыццяўленне творчай задумы; сама такая задума.

   • Рэжысёрскае р. п’есы.
   • Смелае канструктарскае р.

рашэтнік, ✂, м.

Ядомы грыб карычневага колеру з сятчастай з-пад нізу шапкай.