рашыць, ✂; зак.

  1. з інф. Абдумаўшы, прыйсці да якога-н. выніку, заключэння.

    • Рашыў ехаць сягоння.
  2. з інфінітывам і дадан. сказам. Вынесці рашэнне адносна каго-, чаго-н.

    • Праўленне калгаса рашыла пачаць будаўніцтва электрастанцыі.
  3. Расходаваць што-н. нажытае (разм.).

    • Р. маёнтак.

◊

  • Рашыць жыцця — забіць.

|| незак. рашаць, ✂.

|| наз. рашэнне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)