Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авджотуыэ
бвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшя

ражанка, ✂, ж.

Кіслае адтопленае малако.

ражка, ✂, ж.

Драўляная пасудзіна ў выглядзе цэбрыка з ручкай для розных гаспадарчых патрэб.

|| памянш. ражачка, ✂.

|| прым. ражачны, ✂.

ражон, ✂, м. (уст.).

Востры кій.

◊

  • Лезці на ражон (разм. неадабр.) — брацца за што-н. заведама рызыкоўнае.

  • Якога ражна яшчэ трэба (не хапае) каму? (разм. неадабр.) — што яшчэ трэба?

ражочнік, ✂, м.

Музыкант, які іграе на розе​1 (у 2 знач.), на ражку.

  • Ансамбль ражочнікаў.