Verbum

насланне, ✂, н.

Паводле забабонных уяўленняў: тое, што падказана «нячыстай сілай» з мэтай спакусіць; напасць.

• Што за н.!

наслаць​¹, ✂; зак.

1. Прыслаць у нейкай колькасці.

   • Н. падарункаў.

2. што і чаго. Напусціць на каго-н. няшчасце, бяду і пад.

   • Н. хваробу.

|| незак. насылаць, ✂.

наслаць​², ✂; зак.

1. гл. слаць .

2. чаго. Разаслаць, зрабіць насціл у якой-н. колькасці.

   • Н. саломы на начлег.

3. Зрабіць памост (з дошак, бярвення і пад.).

   • Н. падлогу.

|| незак. насцілаць, ✂.

наследаваць, ✂; зак. і незак.

1. Атрымаць (атрымліваць) у спадчыну якія-н. уласцівасці, якасці бацькоў, продкаў.

   • Н. многія рысы характару ад маці.

2. толькі незак., што і каму-чаму. Быць прадаўжальнікам якой-н. дзейнасці, якіх-н. традыцый; браць што-н. за ўзор.

   • Н. фальклорную паэтыку.

|| наз. наследаванне, ✂.

наследнік, ✂, м.

1. Асоба, якая атрымала спадчыну або мае права на яе атрыманне.

   • Законны н.

2. перан. Пераемнік, прадаўжальнік якой-н. справы.

   • Наследнікі перадавых традыцый.

|| ж. наследніца, ✂.

наследны, ✂.

Які з’яўляецца наследнікам прастола.

• Н. прынц.

наслужыцца, ✂; зак. (разм.).

Многа, доўга паслужыць.

• Н. за сваё жыццё.

наслухацца, ✂; зак.

1. Пачуць, паслухаць многа чаго-н.

   • Н. казак.
   • Н. розных прамоўцаў.

2. Атрымаць задавальненне, слухаючы.

   • Слухаю — не наслухаюся (слухаю з асалодай).

насмактацца, ✂; зак.

1. Смокчучы, напіцца чаго-н., уволю пасмактаць.

   • Камар насмактаўся крыві.

2. перан. Уволю накурыцца (разм.).

   • Насмактаўся аж вочы пачырванелі.

3. перан. Напіцца п’яным (груб.).

|| незак. насмоктвацца, ✂.

насмактаць, ✂; зак.

Высмактаць нейкую колькасць чаго-н.

• Камар насмактаў крыві.

|| незак. насмоктваць, ✂.