Verbum

святлоадчува́льны, -ая, -ае.

У фотатэхніцы: які мае ўласцівасць адчуваць святло, рэагаваць на святло.

Святлоадчувальная плёнка.

|| наз. святлоадчува́льнасць, -і, ж.

святлокапірава́льны, -ая, -ае (спец.).

Які служыць для атрымання святлакопій.

С. апарат.

святлолюбі́вы, -ая, -ае.

Які добра расце і развіваецца толькі пры нармальным сонечным святле.

Сасна — дрэва святлолюбівае.

|| наз. святлолюбі́васць, -і, ж.

святлолячэ́нне, -я, н.

Лячэнне штучна атрыманымі інфрачырвонымі, бачнымі і ўльтрафіялетавымі прамянямі.

|| прым. святлолячэ́бны, -ая, -ае.

святломаскіро́ўка, -і, ДМ -ро́ўцы, мн. -і, -ро́вак, ж.

Маскіроўка асветленых аб’ектаў.

|| прым. святломаскіро́вачны, -ая, -ае.

святлотэхні́чны гл. святлатэхніка.

святлоценявы́ гл. святлацень.

святля́к, святляка́, мн. святлякі́, святляко́ў, м.

Невялікае насякомае сямейства жукоў, якое свеціцца ў цемры.

|| памянш. светлячо́к, -чка́, мн. -чкі́, -чко́ў, м.

свято́чны, -ая, -ае.

1. гл. свята.

2. Не будзённы, прыгожы, прыбраны.

С. касцюм.

3. перан. Урачыста-ўзнёслы, шчаслівы.

С. настрой.

свято́ша, -ы, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -ы, Т -ай (-аю), ж., мн. -ы, -то́ш (іран.).

Прытворна-набожны чалавек; ханжа.