ссіне́ць
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Прадмова ∙ Скарачэнніссо́ўны, -ая, -ае.
Такі, які можа ссоўвацца.
ссо́хлы, -ая, -ае.
1. Пра расліны: які звяў, засох, загінуў ад неспрыяльных умоў.
2. Сасмяглы, шурпаты (пра вусны).
3.
ссо́хнуцца, 1 і 2
1. Перасохнуць, стаць зморшчаным, пакарабаціцца.
2. Высахшы, зацвярдзець, ператварыцца ў камяк.
3. Сасмягнуць, стаць шурпатым (пра вусны).
4.
||
||
ссо́хнуць, -ну, -неш, -не; ссох, -хла; -ні;
1. (1 і 2
2.
3. (1 і 2
||
||
ссука́ць
ссу́нуцца, -нуся, -нешся, -нецца; -нься;
1. Зрушыцца з месца, спусціцца куды
2. Сунучыся, зваліцца адкуль
3. (1 і 2
4. (1 і 2
||
||
ссу́нуць, -ну, -неш, -не; ссунь; -нуты;
1. каго-што. Зрушыць, скрануць.
2. каго-што. Сунучы, скінуць што
3. што. Пра галаўны ўбор: перамясціць.
5. што. Сунучы, рухаючы, наблізіць адно да другога; насупіць, нахмурыць (пра бровы).
||
||
ссуту́ліцца
ссуту́ліць