працвіта́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -а́е, незак.
Тое, што і квітнець (у 2 знач.).
|| наз. працвіта́нне, -я, н.
працерабі́ць, -ераблю́, -ярэ́біш, -ярэ́біць; -ярэ́блены; зак., што.
Расцерабіўшы, зрабіць праход.
П. сабе дарогу (таксама перан.).
|| незак. працярэ́бліваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. працярэ́бліванне, -я, н.
праце́рці, пратру́, пратрэ́ш, пратрэ́; пратро́м, пратраце́, пратру́ць; працёр, -це́рла; пратры́; працёрты; зак., што.
1. Прадзіравіць трэннем.
П. паперу гумкай.
2. Расціраючы, прапусціць праз што-н.
П. ягады праз сіта.
3. Выціраючы, ачысціць.
П. шкельцы акуляраў.
4. Пракласці, утварыць частай яздой, хадой (разм.).
П. дарогу саньмі.
◊
Працерці вочы (разм.) — прачнуцца, адысці ад сну.
|| незак. праціра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. праці́рка, -і, ДМ -рцы, ж. і праціра́нне, -я, н.
|| прым. праці́рачны, -ая, -ае (да 2 і 3 знач.; спец.).
праце́рціся, 1 і 2 ас. не ўжыв., пратрэ́цца; працёрся, -це́рлася; зак.
Прадрацца ад трэння.
Локці рукавоў працерліся.
|| незак. праціра́цца, -а́ецца.
праці́віцца, -ціўлюся, -цівішся, -цівіцца; незак., каму-чаму.
Выказваць нязгоду, супраціўляцца.
П. злу.
|| зак. запраці́віцца, -ціўлюся, -цівішся, -цівіцца.
праці́снуцца, -нуся, -нешся, -нецца; -ніся; зак.
Прабрацца праз натоўп, вузкі праход.
П. між лавак.
|| незак. праціска́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.
праці́снуць, -ну, -неш, -не; -ні; -нуты; зак., што.
1. Моцна націснуўшы, праламаць, увагнуць.
П. шыбу.
П. канапу.
2. Праштурхнуць, прасунуць намаганнем праз што-н. вузкае, цеснае.
П. руку ў шчыліну.
|| незак. праціска́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
праці́ўнік, -а, мн. -і, -аў, м.
1. Той, хто процідзейнічае каму-, чаму-н., варожа адносіцца да каго-, чаго-н.
П. прымірэння.
2. Вораг, нядобразычлівец.
Гэты чалавек — мой даўні п.
3. зб. Варожыя ўзброеныя сілы, вораг.
Адкрыць агонь па праціўніку.
4. Сапернік у спаборніцтве, барацьбе.
Баксёр лёгка справіўся з праціўнікам.
|| ж. праці́ўніца, -ы, мн. -ы, -ніц (да 1, 2 і 4 знач.).
праці́ўны, -ая, -ае (разм.).
Вельмі непрыемны, агідны.
Праціўная істота.