ábkommen
1) збіва́цца (з дарогі); адхіля́цца (ад тэмы)
2) памяня́ць (думку)
3) выхо́дзіць з ужы́тку [з мо́ды]
4) вызваля́цца
5) пахо́дзіць, быць ро́дам
ábkommen
1) збіва́цца (з дарогі); адхіля́цца (ад тэмы)
2) памяня́ць (думку)
3) выхо́дзіць з ужы́тку [з мо́ды]
4) вызваля́цца
5) пахо́дзіць, быць ро́дам
Ábkommen
laut ~ зго́дна з дамо́вай;
ein ~ tréffen
ábkömmlich
1):
er ist nicht ~ без яго́ не́льга абысці́ся
2) які́ пахо́дзіць (ад чаго
Ábkömmling
ábkratzen
1.
2.
ábkriegen
1) атры́мліваць сваю́ ча́стку;
er hat eins ábgekriegt яму́ папа́ла
2) здзіра́ць, зняць (з цяжкасцю)
Ábkunft
ábkuppeln
ábkühlen
1.
2. ~, sich ахало́джвацца (пра паветра), асту́джвацца (пра ваду)
ábkürzen