Verbum

мах​¹, ✂, м.

1. Адзін хуткі рух у паветры чым-н., узмах.

   • М. крыла.
   • М. рукі.

2. У спорце: адзін рух нагой, рукой або корпусам уперад, назад або ўбок.

   • М. уперад.

◊

• Адным махам, за адным махам (разм.) — адразу, за адзін прыём.

• Даць маху (разм.) — дапусціць памылку.

• З усяго маху (разм.) — размахнуўшыся, з усяе сілы.

мах​² у знач. вык. (разм.).

Ужыв. для абазначэння хуткага руху (ад дзеясл. махнуць — махаць).

• Варона крыламі мах, мах!

махавік​¹, ✂, м.

Кола, якое забяспечвае раўнамерны рух механізма.

махавік​², ✂, м.

Ядомы грыб на тонкай ножцы з жоўта-бурай шапкай.

махавы, ✂.

Які мае адносіны да маху, махання, прызначаны для яго.

• Махавыя пёры.
• Махавое кола (спец.) кола вялікага дыяметра з масіўным вобадам, якое забяспечвае раўнамерны рух механізма.

махала, ✂, н.:

• махалам не адмахацца (разм.) — ніякімі сіламі не прымусіць адчапіцца; хоць ты махалам махай (разм.) — занадта многа каго-н., не адбіцца.

махальнік, ✂, м. (спец.).

Асоба, якая падае сігналы маханнем.

махальны, ✂, м.

Тое, што і махальнік.

махаон, ✂, м.

Буйны дзённы матылёк з жоўтымі крыламі ў чорныя крапінкі.

|| прым. махаонавы, ✂.

махаць, ✂; незак.

1. чым. Рабіць узмахі, рухі ў паветры.

   • М. рукой каму-н.

2. чым. Трэсці чым-н., пагражаючы каму-н.

   • М. кулаком.

3. Хутка ісці, рухацца, шпарыць (разм.).

   • Прыйшлося м. пяць кіламетраў па дажджы.

|| аднакр. махнуць, ✂.

|| наз. маханне, ✂.