мах​1, ✂, м.

  1. Адзін хуткі рух у паветры чым-н., узмах.

    • М. крыла.
    • М. рукі.

  2. У спорце: адзін рух нагой, рукой або корпусам уперад, назад або ўбок.

    • М. уперад.

◊

  • Адным махам, за адным махам (разм.) — адразу, за адзін прыём.

  • Даць маху (разм.) — дапусціць памылку.

  • З усяго маху (разм.) — размахнуўшыся, з усяе сілы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)