Verbum

матэрыяліст, ✂, м.

1. Паслядоўнік матэрыялізму.

2. Чалавек, вельмі практычны па сваіх інтарэсах, які падыходзіць да ўсяго з пункту гледжання матэрыяльных выгад для сябе (разм.).

|| ж. матэрыялістка, ✂.

|| прым. матэрыялісцкі, ✂.

матэрыялістычны, ✂.

1. гл. матэрыялізм.

2. Вузка практычны, які адносіцца да рэчаіснасці з пункту гледжання сваёй выгады.

|| наз. матэрыялістычнасць, ✂.

матэрыяльны, ✂.

1. гл. матэрыял.

2. Рэчыўны, рэальны, у супрацьлегласць духоўнаму.

   • М. свет.

3. Які адносіцца да ўзроўню жыцця, даходу, заробку.

   • Матэрыяльнае становішча.

|| наз. матэрыяльнасць, ✂.

маўзалей, ✂, м.

Вялікае надмагільнае мемарыяльнае збудаванне.

• М. Леніна.

|| прым. маўзалейны, ✂.

маўзер, ✂, м.

Род аўтаматычнага пісталета.

маўклівы, ✂.

1. Які не любіць многа гаварыць, немнагаслоўны.

   • М. чалавек.

2. Зразумелы без слоў.

   • Маўклівая згода.

|| наз. маўклівасць, ✂.

маўленне, ✂, н.

Здольнасць гаварыць; мова, што гучыць.

• Невыразнае м.

|| прым. маўленчы, ✂.

• М. апарат.

маўляў, часц. ✂ (разм.).

Паказвае, што асоба, якая гаворыць, перадае чужыя словы.

• Сказаў, што заняты, прыходзь, м., заўтра.
• Дзед ганарыўся галубамі: м. ні ў каго няма такіх разумных птахаў.

маўры, ✂, м.

Старажытная назва карэннага насельніцтва афрыканскай дзяржавы Маўрытаніі, а таксама сярэдневяковая назва мусульманскага насельніцтва Перынейскага паўвострава і заходняй часткі Паўночнай Афрыкі.

|| ж. маўрытанка, ✂.

|| прым. маўрскі, ✂ і маўрытанскі, ✂.

маўчальнік, ✂, м.

1. Чалавек, які даў зарок маўчання пад уплывам рэлігійных меркаванняў (разм. уст.).

2. Пра маўклівага чалавека, а таксама (неадабр.) пра чалавека, які з меркаванняў асцярогі не выказвае сваёй думкі, адмоўчваецца.

|| ж. маўчальніца, ✂.