Verbum

пулька, ✂, ж.

Партыя гульні ў прэферанс, а таксама графа на аркушы для запісу вынікаў гульні.

пульпа, ✂, ж. (спец.).

1. Рыхлая злучальная тканка, якая запаўняе поласць зуба.

2. Сумесь вады і грунту або горнай пароды, якая атрымліваецца пры земляных і горных работах гідраўлічным спосабам.

3. Зробленая і разрэджаная руда.

пульс, ✂, м.

1. Рытмічны рух сценак артэрый, які выклікаецца дзейнасцю сэрца.

   • Намацаць п.

2. перан., чаго. Тэмп жыцця, руху чаго-н.

   • П. грамадскага жыцця.

|| прым. пульсавы, ✂.

пульсаваць, ✂; незак.

1. Пра сэрца, артэрыі: мець пульс, біцца. На скроні ледзь прыметна пульсавала жылка.

2. Праяўляцца з перыядычнымі зменамі ў сіле, напружанні і пад. (спец.).

|| наз. пульсаванне, ✂ і пульсацыя, ✂.

пульсары, ✂, м. (спец.).

Касмічныя крыніцы выпрамяненняў, якія дасягаюць Зямлі ў выглядзе імпульсаў, што перыядычна ўзнікаюць.

пульсуючы, ✂, (спец.).

Які праяўляецца, дзейнічае з перыядычнымі зменамі, рытмічна.

• П. струмень.

пульт, ✂, м.

1. Падстаўка для нот у выглядзе нахіленай рамы на высокай ножцы.

   • Дырыжорскі п.

2. Пункт, адкуль адбываецца аўтаматычнае кіраванне чым-н.

   • Дыспетчарскі п.
   • П. электрастанцыі.

|| прым. пультавы, ✂.

пультавая, ✂, ж.

Памяшканне, у якім змяшчаецца пульт (у 2 знач.), пульты.

пульхны, ✂.

1. Пухлы, быццам надзьмуты; тоўсты.

   • Пульхныя вусны.
   • Пульхныя рукі.

2. Мяккі, пышны.

   • Пульхныя аладкі.

3. Мяккі, пухкі.

   • П. снег.
   • Пульхная зямля.

|| наз. пульхнасць, ✂.

пулярка, ✂, ж.

Маладая курыца, адкормленая для стала.